در این نوع خازن به جای آلومینیوم از فلز تانتالیوم استفاده میشود. زیاد بودن ثابت دی الکتریک اکسید تانتالیوم نسبت به اکسید آلومینیوم ) حدوداً ۳ برابر) سبب می*شود خازنهای تانتالیومی نسبت به نوع آلومینیومی در حجم مساوی دارای ظرفیت بیشتری باشند. محاسن خازن تانتالیومی نسبت به نوع آلومینیومی بدین قرار است:
- ابعاد کوچکتر
- جریان نشتی کمتر
- عمر کارکرد طولانی
از جمله معایب این نوع خازن در مقایسه با خازنهای آلومینیومی می*توان به موارد زیر اشاره کرد:
- خازنهای تانتالیوم گرانتر هستند
- نسبت به افزایش ولتاژ اعمال شده در مقابل ولتاژ مجاز آن، همچنین معکوس شدن پلاریته حساس ترند
- قابلیت تحمل جریانهای شارژ و دشارژ زیاد را ندارند
- خازنهای تانتالیوم دارای محدودیت ظرفیت هستند (حد اکثر تا ۳۳۰ میکرو فاراد ساخته می*شوند(
خازن های تانتالیوم از نوع قطب دار هستند(باید مثبت منفی شون رو رعایت کنیم) و مانند خازنهای الکترولیت معمولاً ولتاژ کمی دارند . این خازن ها معمولاً در سایز های کوچک و البته گران تهیه می شوند و بنابراین یک ظرفیت بالا را در سایزی کوچک ارائه می دهند .
در پکیچ های DIP کاملا مشخصه بدین صورت که پایه بلند قطب مثبت و پایه کوتاه قطب منفی رو نشون میده
تو پکیچ های SMD هم روی یک طرف خازن یک خطی هستش که قطب مثبت رو نشون میده …
این خازن های SMD در پکیج های A,B,C,D,E,V و دو رنگ زرد و مشکی تولید میشوند .
در خازنهای تانتالیوم جدید ، ولتاژ و ظرفیت بر روی بدنه آنها نوشته شده
عکس زیر نحوه خواندن ظرفیت و ولتاژ خازن های تانتال در پکیچ SMD رو به طور کامل نشان میدهد .
در انواع قدیمی تر این خازن ها جهت خواندن ظرفیت از یک نوار رنگی استفاده می شود که مثلا دو خط دارد ) برای دو رقم ) و یک نقطه رنگی برای تعداد صفرها وجود دارد که ظرفیت بر حسب میکروفاراد را مشخص می کنند . برای دو رقم اول کدهای استاندارد رنگی استفاده می شود ولی برای تعداد صفرها و محل رنگی ، رنگ خاکستری به معنی × ۰٫۰۱ و رنگ سفید به معنی × ۰٫۱ است . نوار رنگی سوم نزدیک به انتها ، ولتاژ را مشخص می کند بطوری که اگر این خط زرد باشد ۳/۶ ولت ، مشی ۱۰ ولت ، سبز ۱۶ ولت ، آبی ۲۰ ولت ، خاکستری ۲۵ ولت و سفید ۳۰ ولت را نشان می دهد .
برای مثال رنگهای آبی – خاکستری و نقطه سیاه به معنی ۶۸ میکروفاراد است .
آبی – خاکستری و نقطه سفید به معنی ۸/۶ میکروفاراد است.